Mariusz Partyka, poeta, fotograf

Niekiedy patrząc na zdjęcie sławy fotografii, powiedzmy Kandera, zastanawiam się, czy byłoby odbierane, jako wartościowe, gdyby zrobił je amator lub po prostu ktoś anonimowy w świecie fotografii, czy na odbiór obrazu czasami za bardzo nie wpływa magia nazwiska twórcy. Zwiedzając przypadkowe blogi, czy galerie fotografów anonimów mam wrażenie, że ich prace merytorycznie i artystycznie stoją na wysokim poziomie, że tworzą świadomą sztukę, jednak są nieznani w szerszym gronie. Dzieje się tak z wielu powodów, niekiedy jest to wybór, fotografowanie to dodatek, a nie główne zajęcie, niekiedy jest to wyczekiwanie na odpowiedni moment by zaistnieć, a niekiedy nieumiejętność zaczepienia się w świecie fotografii.

 

W tym cyklu rozciągniętym w czasie na parę miesięcy chcę przedstawić sylwetki sześciu fotografów, powody wyboru każdego z nich są czysto subiektywne, znam ich wszystkich, z każdym rozmawiałem, w jakiś sposób poznałem ich mniej lub bardziej. Pierwszym twórcą jest Mariusz Partyka, najpierw poeta, potem fotograf. Nie jest to prezentacja czysto fotograficzna, fotografie pełnią tutaj rolę dodatku do poezji.

 

underdog

 

do kogo należy ta śmierć ten widok
komu oddać sierść mięso i kości kto jest właścicielem
 
tej krwi gdzie metal spotyka się ze skórą i kończy się
spaw kto jest potworem gdzie zatrzymuje się morderca
na noc dokąd płynie ostatni jęk ten miękki obrót
 
w samym centrum
w którym miejscu zostawia ślad gdzie zamieszka
pod jakim światłem zaśnie.

 

underdog

 

wieża myśliwych

na wschodzie mówią o jesieni, o słońcu podobnym do
jarmarcznego balonika, wypuszczonego przez wrzeszczącą
dziewczynkę.

u nas koniec lata przypomina patelnię,
na której dosmażają się resztki ze stołu.

na zachodzie jest noc i pora roku jeszcze nierozpoznana.
wszystko wskazuje na środek wielkich szumów,
rzeki niosą coraz więcej liści lub czegoś, co z daleka,
dla spokoju, można brać za liście.

wesela, winogrona wymieszane z rodzynkami.
dziecko, które przyjdzie na świat, zostanie ochrzczone
w rzece informacji.

tutaj – cichy las wycięty i zasadzony od nowa.
wokół ambony rozrzucona przynęta: aluminium, szkło,
plastikowe torby i pudełka.
 

wieza

 

wodopój

dzisiaj skończyła się zima i zaczęła zima,
zielone pędy pokryte pleśnią, okręgi na trawie.

jesteśmy nieprzyzwyczajeni do widoku ciał niepogrzebanych,
przymykamy powieki, odwracamy głowy, jak na horrorze.

na zrębie wywrócili ziemię na drugą stronę, biały piasek
wygląda jak podbrzusze orki.

idziemy w stronę wąskiego pasa niewyciętego jeszcze
lasu.

woda stoi w dołach pozostałych po wyłuskanych korzeniach,
dokoła nie ma żadnych śladów.

 

wod

 

[czarne i brunatne]

czarne i brunatne ziemie za mną, przede mną nowe
nabrzmiałe, pełne nasion, niezebranych plonów.
wchodzę w kołysane wiatrem kłosy, oszołomiony.
 
nie tylko ja tędy idę, pozostałe ścieżki przecinają pola
w obie strony. wieczór nadciąga od strony lasu,
duszną ścianą zapachów, spróchniałych pni i paproci.
 
są dni, które wypalają się szybko jak suche kłącza na
ziemniaczanych polach i te które przesłania dym,
ogień nie jest w stanie objąć wilgotnych gałęzi.
czb

 

[jabłka]

jabłka są coraz słodsze
i szukanie kwaśnych staje się trudniejsze.

miękkie jest podbrzusze rodziny,
w które się wkłuwam.

zdjęcia wysmukłych kobiet,
mężczyzn – schludnie ubranych.

nie żyję na tych zdjęciach
i umarli ci, na których patrzę.

 

jab

 

Audycja Radia Katowice podczas, której gościem Macieja Szczawińskiego był Mariusz Partyka  http://w239.wrzuta.pl/audio/6HdwekpP6kK/audycja_radia_katowice_gosciem_macieja_szczawinskiego_jest_mariusz_partyka_03.02.2012

blog Mariusza http://smutnypiesszczeka.wordpress.com/

Mariusz Partyka – Poeta, fotograf, pedagog. Publikował w czasopismach literackich i gazetach oraz antologiach, m.in.: Połów. Poetyckie debiuty 2010 (Biuro Literackie, Wrocław 2010). W 2009 roku ukazał się jego arkusz poetycki Wieża myśliwych (Biuro Literackie, Wrocław 2009). Wydał tomy wierszy Wierzyniec (Strzeliński Ośrodek Kultury, Strzelin 2012) oraz Eskapady ( Stowarzyszenie Literackie im. K.K. Baczyńskiego, Łódź 2012). Mieszka w Zabrzu.